دلبستگی اجتنابی یکی از سبکهای دلبستگی ناسالم است که میتواند بر روابط دوستی تأثیر منفی بگذارد. افراد با این سبک دلبستگی معمولاً از صمیمیت عاطفی دوری میکنند، در روابط خود احساس ناامنی دارند و ترجیح میدهند استقلال خود را حفظ کنند. این رفتارها میتوانند مانع از شکلگیری روابط دوستانه عمیق و پایدار شوند.
نشانههای دلبستگی اجتنابی در روابط دوستی:
- ترس از صمیمیت: احساس ناراحتی هنگام به اشتراک گذاشتن احساسات با دوستان.
- حفظ فاصله عاطفی: عدم تمایل به درگیریهای عاطفی و دوری از احساسات شدید.
- احساس بینیازی به دیگران: اعتقاد به اینکه میتوانند بدون نیاز به حمایت دیگران زندگی کنند.
- قطع ناگهانی ارتباط: تمایل به دور شدن از دوستان بدون توضیح خاص.
دلایل ایجاد دلبستگی اجتنابی:
- تجربه طرد شدن در دوران کودکی
- عدم دریافت محبت کافی از والدین یا مراقبان
- تجربه خیانت یا شکست در روابط گذشته
- یادگیری استقلال افراطی از محیط خانوادگی
تأثیرات دلبستگی اجتنابی بر روابط دوستی:
- دشواری در ایجاد روابط صمیمانه
- عدم تمایل به دریافت یا ارائه حمایت عاطفی
- کاهش کیفیت و عمق روابط دوستانه
- احتمال قطع ارتباطات بهطور ناگهانی و بدون دلیل مشخص
راهکارهای درمانی:
- رواندرمانی: مراجعه به یک روانشناس برای بررسی ریشههای دلبستگی اجتنابی و یادگیری نحوه ایجاد ارتباطات سالم.
- تمرین مهارتهای ارتباطی: یادگیری نحوه ابراز احساسات و اعتماد به دیگران.
- افزایش خودآگاهی: شناخت الگوهای فکری و رفتاری خود و تلاش برای تغییر آنها.
- ایجاد روابط تدریجی: تلاش برای افزایش تدریجی صمیمیت با دوستان نزدیک.
دلبستگی اجتنابی میتواند مانع از داشتن روابط دوستانه سالم و پایدار شود. با آگاهی از این الگوی رفتاری و کار روی مهارتهای ارتباطی، میتوان روابط عمیقتر و رضایتبخشتری ایجاد کرد.
کلینیک روانشناسی دکتر صدیقه گوزل با تیمی متخصص در حوزه روابط بینفردی، به شما کمک میکند تا چالشهای دلبستگی اجتنابی را شناسایی کرده و مهارتهای لازم برای برقراری ارتباطات سالم را یاد بگیرید. برای دریافت مشاوره و تعیین وقت، با ما تماس بگیرید.